Terug naar het overzicht

Jantine Doornbos van Dropper : “Ga alsjeblieft af en toe heel hard op je bek”

Op 11 mei 2016 bedacht Jantine Doornbos Fooddrop: een fietsende bezorgdienst die eten van verschillende restaurants naar elke Groningse voordeur kon brengen. Tien dagen later was het er. Ze deed alles zelf: de branding, de marketing en het systeem dat de orders moest verwerken. Op dit moment zit het bedrijf van Doornbos midden in de grootste stroomversnelling tot nu toe. Fooddrop werd Dropper en breidt -vers van de pers- per 6 mei uit naar Leeuwarden. Ze blikt terug op de afgelopen drie jaar en deelt haar lessons learned.

Lef of naïviteit?

“Ze noemen het vaak lef, maar ik noem het naïviteit. Toen ik begon, had ik echt geen idee wat er op mijn pad zou komen. Fooddrop begon ik omdat ik enerzijds vond dat er te weinig gezond eten bezorgd kon worden, anderzijds vond ik het vreemd dat alle restaurants hun eigen bezorgdienst moesten installeren. Zo kwam ik op het idee. We hebben vanaf de eerste dag altijd orders gehad en groeiden voortdurend. Ik bouwde alle software zelf, nam de mensen aan, rolde de marketing uit en moest ineens nadenken over dingen als verzekeringen. Dat is waar deze grote roller coaster begon en ik zit er nog steeds in” lacht Doornbos. Onlangs kwam ze in het nieuws omdat ze meerdere grote investeringen ophaalde met Dropper: nog steeds met fietsende bezorgers, maar een breder assortiment. Bosje bloemen nodig? Dropper brengt het binnen een uur. Op de fiets, want duurzaam. Een logistieke oplossing voor consumenten, maar ook voor het bedrijfsleven. En vooral: een bedrijf dat geluk aan de deur bezorgt.

Pas op voor tunnelvisie

Doornbos: “Het idee voor Dropper had ik al toen ik met Fooddrop begon. Ik word ontzettend blij van de gedachte dat ik iets kan bouwen dat anderen blij maakt. Mijn bedrijf levert mensen tijd op. Tijd met hun gezin, met vrienden, tijd voor henzelf of tijd om te werken. En het zorgt ervoor dat lokale MKB beter kan concurreren met webwinkels. Win-win.” Dropper is in essentie een techbedrijf, alles draait om de software die Doornbos vanaf het begin zelf bouwde. Toch is dit voor de klanten onzichtbaar. “Ik zie veel tech start-ups die zich volledig focussen op de techniek. Ze hebben een prachtig idee, maar krijgen last van tunnelvisie. Het is essentieel om direct na te denken over hoe je die techniek vermarkt. Onze klanten interesseert het echt niets hoe Dropper werkt, als het maar werkt. Dat wij alles automatiseren met geavanceerde techniek, dat vinden alleen investeerders interessant.”

Blijven ademen. Gewoon blijven ademen

Het klinkt als een ondernemersdroom: in tien dagen een bedrijf starten en binnen drie jaar de stempel scale-up krijgen met het vertrouwen van meerdere investeerders op zak. “Het is elke dag fantastisch, mijn werk. Maar ook loodzwaar”.

Jantine Doornbos van Dropper: “Ga alsjeblieft af en toe heel hard op je bek.”

Na anderhalf jaar Fooddrop was het geld van de eerste investeringsronde op en had ik geen idee wat ik moest doen. Ik wist alleen dat ik verder wilde. Toen heb ik de hele lastige keuze moeten maken om afscheid te nemen van de investeerders die me vanaf het begin hadden gesteund. Dat was op dat moment de enige manier om door te gaan.”

Doornbos richt zich vanaf dat moment volledig op het uitdenken en realiseren van Dropper, terwijl Fooddrop gewoon doordraaide. “Niet iedereen realiseert zich hoeveel druk er op een bezorgservice rust: orders gaan elke dag door en moeten altijd op tijd bezorgd. In die periode beleefde ik een entrepreneurial flatline; ik liep vast en wist even niet waar ik met mijn bedrijf naartoe moest” Hoe Doornbos daar doorheen kwam? “Blijven ademen. Gewoon blijven ademen en tegelijkertijd blijven nadenken. Ik installeerde een Raad van Advies en ging aan de slag met de nieuwe plannen. Marktanalyses, marketingplannen, alle cijfers op orde. En toen op zoek naar nieuwe investeerders. In dit proces is Flinc van grote waarde geweest.”

Deel je plannen en ben kritisch op jezelf

Doornbos wilde niet opgeven en dat was terugkijkend een belangrijke succesfactor. Maar ook het feit dat ze altijd veel heeft gedeeld, wijst ze aan als een essentieel aspect van het proces. “In het begin was ik bang dat grote bedrijven er met mijn idee vandoor zouden gaan. Dat is echt onzin. Een start-up heeft een eigen energie, een eigen snelheid. Als corporates dat konden kopiëren, dan waren start-ups overbodig. Dus ik ben bewust erg transparant, doe veel presentaties over Dropper en onze plannen, maar zit ook in verschillende expertgroepen.” Inmiddels is Dropper in een fase gekomen dat Doornbos niet meer alles zelf kan doen. Sterker nog: ze identificeerde zichzelf onlangs als de grootste vertragende factor van haar eigen bedrijf. “Het is heel belangrijk om kritisch te blijven op jezelf. Ik moest dingen gaan loslaten om verder te komen. Dat zorgt zowel voor stabiliteit als voor snelheid in het bedrijf. Om dat te kunnen doen heb je absoluut de juiste mensen nodig, maar ook de juiste prioriteiten. De uitrol van Dropper in Leeuwarden laat ik helemaal aan mijn team over. Nog steeds doe ik het liefst alles zelf, maar zij zijn er beter in en ik ben elders harder nodig. Ik heb er alle vertrouwen dat ze dit fantastisch gaan doen. ”

Doodeng en fantastisch tegelijk

Na drie jaar roller coaster, neemt Doornbos nu af en toe een moment voor zichzelf. “Nooit te lang, want ontspanning is belangrijk, maar ook een valkuil. Dankzij de investeringen hebben we nu geld, maar dat is absoluut niet de heilige graal, dat geld is zo op als je niet oppast. Nee, nu moet ik het gaan doen. Doodeng vind ik dat. En fantastisch tegelijk. Mensen zeggen wel eens: wat knap wat je doet als ondernemer. Dan denk ik: wat knap dat jij van negen tot vijf op een kantoor kan zitten. Tijdens mijn studie informatiekunde begon ik al met ondernemen. Mijn medestudenten stonden in de kroeg, ik startte een skateshop en verschillende webshops. Zolang ik me kan herinneren ben ik al bezig met het ondernemerschap. Nu bouw ik aan een revolutie, Dropper gaat de stadslogistiek voor altijd omvormen. In Groningen, in Leeuwarden en die steden zijn nog maar het begin. Ik kan het iedereen aanraden. En als ik dan nog een laatste advies mag geven: ga als ondernemer alsjeblieft af en toe heel hard op je bek. Dat is alleen maar leerzaam.”