Terug naar het overzicht

Helma Wolken: ‘Wie gelooft er nog in sprookjes’?

Dit is een verhaal over de medewerker van de toekomst en het belang van duurzame ontwikkeling.

Er was eens…
Er was eens een tijd, nog niet zo heel lang geleden, zonder computers, internet en smartphones. Kinderen speelden iedere dag buiten en leefden een heerlijk veilig en gelukkig leven. Mama zorgde voor het huishouden en papa ging al 20 jaar elke dag naar dezelfde baas. Daar deed hij jaren hetzelfde werk op dezelfde manier zoals hij dat had geleerd tijdens zijn opleiding, naar volle tevredenheid. Hij had geen ambities voor een andere positie of baan, dus het volgen van een opleiding was niet nodig. Er was geen enkele reden om zich zorgen te maken over zijn toekomst. Immers, hij had een vaste baan in een stabiele organisatie. Hij zat goed waar hij zat en ze leefden nog lang en gelukkig.

De grote boze wolf
De robotisering en automatisering heeft ons vele goede dingen gebracht, nieuwe ontwikkelingen waar we allemaal dagelijks van profiteren. De wereld ziet er daardoor ondertussen heel anders uit dan de wereld van het begin van het sprookje. Laten we daarom verder gaan met het sprookje. In een sprookje komt er op een gegeven moment vaak een grote boze wolf of een gemene heks voorbij die roet in het eten gooit.

In dit sprookje kan voor sommige medewerkers de technologische vooruitgang en robotisering, zoals we die in de huidige tijd kennen, de grote boze wolf zijn die het gelukkige bestaan kwam verstoren. Deze medewerkers hebben niet op tijd ingezien dat diezelfde ontwikkelingen grote gevolgen hebben gehad voor het voortbestaan van hun baan. Daardoor hebben ze hier niet op tijd op geanticipeerd en zijn daardoor hun baan verloren.

Diezelfde baan die ze daarvoor jaren naar tevredenheid hebben uitgevoerd. In de laatste jaren zijn er veel banen als gevolg van de technologische ontwikkelingen verdwenen. Binnen nu en 10 jaar zullen er nog vele banen verdwijnen of zal in ieder geval de inhoud van de bestaande functies drastisch veranderen.

Helma Wolken: 'Wie gelooft er nog in sprookjes'?

 

Daarbij gaat het om banen waarvan de taken grotendeels of geheel geautomatiseerd of uitbesteed kunnen worden.

Dit zijn banen die ooit als gedegen en veilig gezien werden, zoals vele banen in de administratieve en secretariële richting, maar ook productiewerkzaamheden en banen in de juridische en bancaire sector. Overal waar slimme software taken kan overnemen, worden beroepen bedreigd. Helaas is bovenstaande daarom voor veel mensen werkelijkheid geworden en zit er geen happy end aan het sprookje. Deze medewerkers staan met lege handen. Ze konden hier zelf toch helemaal niets aan doen?  Immers, de technologische vooruitgang, de grote boze wolf of gemene heks, is de schuldige van die situatie waarin ze beland zijn, toch?

De stoere ridder
Maar dan is daar plotseling de stoere ridder of andere held die je komt redden uit je penibele situatie. Althans zo gaat dat in het sprookje. Dit gebeurt helaas niet in dit sprookje. Als er geen stoere ridder is die je komt redden, moet je jezelf dus redden. Als medewerker van de toekomst moet je over zelfontplooiing, proactiviteit, creativiteit en een ondernemende houding beschikken om je continue te kunnen ontwikkelen en aan te kunnen passen aan een veranderende omgeving en technieken.

Als jezelf ontwikkelen geen vanzelfsprekendheid is, is het grote gevaar dat je hiermee pas begint als het al te laat is. Ontwikkelen gaat het beste vanuit een veilige situatie. Dat is niet het geval als je wordt gedwongen om naar een andere baan op zoek te gaan. Iedereen zou zich dus met enige regelmaat de volgende vragen moeten stellen en deze open en eerlijk beantwoorden:

  • Krijg ik energie van mijn werk en voel ik mij gewaardeerd?
  • Voel ik me thuis op mijn werk?
  • Ben ik nog nieuwsgierig?
  • Doe ik de goede dingen en doe ik die dingen goed?
  • Heb ik het gevoel dat ik zelf invloed kan uitoefenen op mijn loopbaan?

En ze leefden nog lang en gelukkig
Bij een arbeidsmarkt die sterk in beweging is, zullen er enerzijds banen verdwijnen en functies veranderen en anderzijds doen zich nieuwe kansen voor. Duurzame inzetbaarheid  en ontwikkeling is van toepassing op ons allemaal, jong of oud en van laag tot hoog opgeleid.

De moraal van dit verhaal is dus: ga niet zitten wachten op de ridder die je komt redden. Kom in plaats daarvan zelf in actie. Jij kunt zelf het verschil maken. Als dat inzicht komt dan heeft dit sprookje wellicht toch nog een happy end en leef je nog lang en gelukkig.

Op de hoogte blijven van de laatste ontwikkelingen? Meld je aan voor de NOMMER

Aanmelden